urn:lj:livejournal.com:atom1:coda_diary coda_diary coda_diary 2008-10-08T16:15:37Z urn:lj:livejournal.com:atom1:coda_diary:1785 2008-10-08T16:09:00Z 2008-10-08T16:15:37Z Pink Floyd - Wish You Were Here (1975) Калі ападае апошні лісток, уходзіць цеплыня мінулага году. Калі закатваецца сонца, адыходзіць на другі план мінулы дзень. Калі мір пакідае вялікі чалавек, разам з ім сыходзіць цэлая эпоха. Быццам бы рэкі ідуць наўсхіл і Зямля зыходзіць з арбіты. Ты сядзіш і не можаш зразумець, як сучаснасць спрабуе выкінуць з тваёй памяці кавалак мінуўшчыны. Ты не ўяўляеш, што можа перайсці у прошлы час той, хто быў сапраўдным мастаком, сапраўдным творцам. Той, чый талент быў сапраўды боскім. Як кажуць, мастак жыве, пакуль жывуць яго творы. Аднаго не ўлічвае гэты сказ - талент памірае разам з мастаком. <br /><br />Няма больш з намі Рычарда Райта, геніяльнага выканаўца, інструменталіста і кампазітара легендарнага гурта Pink Floyd.<br /><br /> Well you wore out your welcome <br /> With random precision,<br /> Rode on the steel breeze.<br /> Come on you raver, you seer of visions, <br /> Come on you painter, you piper, you prisoner, <br /> And shine!<br /> (c) Pink Floyd, 1975 urn:lj:livejournal.com:atom1:coda_diary:1522 2008-09-30T18:13:12Z 2008-09-30T18:21:12Z Traffic - When The Eagle Flies (1974) Нічога не вымушае чалавека настолькі супакоіцца, прыйсці ў нейкае іншае вымярэнне, у якім пануюць толькі гукі ды вобразы, як гэта робіць музыка. Напэўна, гэта адное з тых чалавечых дасягненняў, якое надае моц душы чалавечай праз незвычайную рэч - праз гук. Той, хто авалодвае мастацтвам разумець музыку, узвышаецца ў культурным плане на некалькі парадкаў, дасягае такога становішча, якое невядома тым, хто слухае музыку не дзеля музыкі. Гэтае пачуцце настолькі немагчыма перадаць словамі, што побач з ім, напэўна, толькі каханне можа параўноўвацца. Вось уявіце сабе замак дзесьці побач з краем зямлі. Вакол вас вандруюць аблокі, паветра насычана водарам вясны, і ніводны чалавек не можа вас паклікаць і прымусова выкрасці з гэтага цуда. Усе вам падабаецца тут, вы бы засталіся тут. А на самой справе, гэта і ёсць музыка. Толькі вы бачыце яе так, як ніхто іншы не можа ўбачыць яе ў дакладнасці таксама. Толькі вы ведаеце, як вы прыйшлі да гэтага замку. Толькі вы вырашаеце - застацца тут, або пайсці кудысьці яшчэ. І толькі аднаго вы не можаце ведаць: калі вы зноў апынецеся тут, калі вы зноў убачыце цуд. Калі скразняк зачыніць вокны млоснай прасторы рэчаіснасці і адчыніць дзверы у незвычайную бясконцасць вобразаў, нараджаемых гукамі. urn:lj:livejournal.com:atom1:coda_diary:1188 2008-07-29T07:49:27Z 2008-07-29T07:53:35Z Океан Ельзи - Міра Каханьне - вялікая моц. Здаецца, яно як грошы - заўсёды не хапае, заўсёды мала. Але, мабыць, такое параўнаньне паміж чыстым і брыдкім, паміж духоўным і матэрыяльным, паміж бязмэрна вялікім і нікчэмным не зусім дарэчы. Каханьне нараджае жыцьцё, грошы яго ліквідуюць. За грошы можна набыць усё, акрамя спрадвечнага. Грошы не патрэбны для каханьня, таксама як і каханьне не патрэбна для грошай. Каханьне надае чалавеку рай. Грошы могуць скінуць чалавека ў пекла. Калі табе 17, пачуцце кахання натхняе ўсё. Здаецца, што яно паўсюль. Каханьне надае хлопцу каралеву, а дзяўчыне - караля. Добра, калі яно ўзаемна, бо інакш кароль пераўтвараецца ў пажа, а каралева - у служку. І грошы тут не дапамогуць.<br /><br />P.S. Ня ведаю, да чаго я гэта ўсё напісаў... urn:lj:livejournal.com:atom1:coda_diary:778 2008-05-30T18:52:54Z 2008-05-30T18:52:54Z Gravy Train - Staircase To The Day Хутка (амаль праз дзьве з паловай гадзіны) вырубаюць інтэрнэт, і я нават ня ведаю, калі зноў зьяўлюся ў сеціве. Такім чынам, можна лічыць гэты артыкул апошнім. Апошнім адразу пасьля першага. Жартую, канешне.<br /><br />Што пляную на лета, якое няспынна наступае? Спачатку будзе сэсія, потым будзе вялікі перапынак паміж экзаменамі - зьбіраюся зматацца ў Ліду, адпачыць троху перад яшчэ большым адпачынкам, які завецца вакацыямі, але на самой справе гэта будуць два месяцы ляніўства. Аднак, ёсьць напалеёнаўскія пляны - хочацца распрацаваць як сьлед асабістую інтэрнэт-старонку пра Rainbow, купіць гітару, пачаць напрацоўваць і запісваць матэрыял. Але гэта пакуль толькі мары, і калі першае яшчэ куды ні йшло, то накшталт другога я вельмі няўпэўнены.<br /><br />А канцэпцыя запісу альбому ўжо ёсьць. Вельмі млявая, але ўсё ж такі. Хочацца зрабіць нешта ў галіне прагрэсіва, але не вельмі "закручанага". Ды й наогул - не хочацца сканцэнтроўваць сябе ў нейкіх рамках. Хочацца паэксперыментаваць, паімправізаваць і гэтык далей.<br /><br />Летам буду неабмежавана многа чытаць, і, перш за ўсё, гэта датычыцца тых тамоў Віктора Юго, што набыў у букіністычнай краме. А яшчэ трэба Біблію прачытаць. Проста для сябе.<br /><br />У цырульню не пайду. Нават і не чакайце. Буду абросшым хіпаном.<br /><br />Жыве рок-н-рол! urn:lj:livejournal.com:atom1:coda_diary:529 2008-05-24T17:02:55Z 2008-05-24T17:10:38Z Free - All Right Now Ня ведаю нават, ці патрэбна гэта мне? Напэўна, так. Буду пісаць тут пра свае думы, мары, няйзьдзейсьненыя жаданьні, пляны на жыцьцё-быцьцё і гэтак далей. Шмат чаго адбылося такога, што павінна было б тут знаходзіцца. Успаміны - рэч добрая, але тут будзем жыць цяперашнім і будучым часам. Аднак экскурс у гісторыю таксама будзе, я спадзяюся.<br /><br />Зараз гучыць Free, песьня гаворыць сама за сябе: усё і зараз жа. Вось неяк і хочацца ўсяго й зараз. Ня ведаю толькі, чаго дакладна.<br /><br />На вуліцы дождж, надвор'е ня вельмі. Успамінаецца наш фізік Мурзоў і яго вымова пра аэрадром і водку... Цікавы ён чалавек, усё ж такі. Фізікі яны ўсе такія. На жаль, я ня фізік - мабыць таксама быў бы цікавым і не ляпіў бы ўсялякую бязглузіцу, як цяпер...<br /><br />Між іншым, Free ужо па трэцім крузе пайшло...<br /><br />Не, рок-н-рол абуджае розум... А вось інтэгральная фізіка неяк наадварот. Сёньня ў краме ня змог адлічыць шэсцьдзесят рублёў нават. А ўсё з-за таго, што пасадзіў з раніцы сябе за фізіку - экзамен хутка. Трэба ж.<br /><br />Калі-некалі лезуць у галаву музычныя замалёўкі, але (на жаль!) не на доўгі час. Калі пасьпееш запісаць куды-небудзь - добра. Потым з гэтага можна штосьці распрацаваць. Але калі? Натхненьне неяк хутка зьнікае, замалёўкі так і застаюцца замалёўкамі. Мрою пра Фендэр (але хто ж не мроіць?). Зь ім, здаецца, працэс пойдзе хутчэй.<br /><br />Так, што мы тут нарабілі... Нейкі доўгі артыкул атрымался. Напачатку думаў, што ён ня большы за пару радкоў будзе. Таму пакінем яго на гэтым.<br /><br />Між іншым, Free ужо пяты раз пайшоў...<br /><br />All right now, baby, it's all right now.